15
Μάι.
11

Γιατί πρέπει να είμαστε όλοι και όλες αύριο στην αντιφασιστική συγκέντρωση στο Δημαρχείο:

γράφουν οι: Δ.Κουτσούμπα, Ν.Βασιλόπουλος

Γιατί τα όσα παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες, με την γενικευμένη κρατική  καταστολή, τις δολοφονικές επιθέσεις κράτους και παρακράτους σε μετανάστες, την ανασφάλεια στην καθημερινότητα που θέλουν να δημιουργήσουν, είναι ένα ενορχηστρωμένο σχέδιο κοινωνικού ζόφου για να περάσουν τα νέα μέτρα χωρίς μεγάλες αντιδράσεις, αλλά και να ευνοηθούν σενάρια λύσεων «εθνικής ενότητας», πολιτικής συνεννόησης και συναίνεσης!

Γιατί το χρωστάμε στη χήρα του 44χρονου Μ. Καντάρη, του οποίου τη μνήμη προσβάλλουν βάναυσα τα όσα γίνονται στο όνομά του! Η σύζυγος του Μ. Καντάρη, εργαζόμενη στο Ερρίκος Ντυνάν, παρέδωσε μαθήματα ήθους και αξιοπρέπειας αρνούμενη να συμμετάσχει στο παιχνιδάκι του Μιχαλολιάκου που ήθελε να καπηλευθεί τον τραγικό θάνατο του Μ. Καντάρη για να δικαιώσει τις αιμοσταγείς του διαθέσεις και τα ρατσιστικά πογκρόμ.

Γιατί το χρωστάμε στον 21χρονο Μπαγκλαντεσιανό που μαχαιρώθηκε στα Κάτω Πατήσια μόνο και μόνο επειδή ήταν μελαμψός και σε κάθε έναν «κολασμένο» αυτού του τόπου που βιώνει την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, την εκμετάλλευση.

Γιατί πολλοί κάτοικοι στις γειτονιές αυτές δεν έχουν καμία σχέση με τα όσα γίνονται στο όνομά τους, αλλά ζουν στο καθεστώς του εκφοβισμού από τις συμμορίες της Χρυσής Αυγής, που αποτελούνται από κανονικούς μαφιόζους, αντεροβγάλτες, που πουλάνε προστασία στα μαγαζιά, που εκτελούν κανονικά συμβόλαια θανάτου (όπως ο υποψήφιος της ΧΑ που πιάστηκε για διπλή δολοφονία κατά παραγγελία), που συνεργάζονται αγαστά με όλα τα κυκλώματα πορνείας, διακίνησης, αλλά και τα real-estate συμφέροντα στην περιοχή του κέντρου.

Γιατί το να βγαίνουν οι φασίστες παγανιά με την κάλυψη της αστυνομίας, το να ζούμε τη δικιά μας «Νύχτα των Κρυστάλλων», το να μοιάζει η Αθήνα με τη Γερμανία του 1930, δεν είναι πλέον ζήτημα των συγκεκριμένων γειτονιών, αλλά ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΕΜΑ συνολικά για τη χώρα και την Αριστερά.

Γιατί αν η Αριστερά δεν απαντήσει στο φασιστικό κίνδυνο, αν μείνουμε ο καθένας σπίτι του γιατί φοβόμαστε, ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΠΕΤΥΧΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ!

Γιατί αν η Αριστερά δεν καταλαβαίνει ότι αύριο το Δημαρχείο πρέπει να είναι περικυκλωμένο από τον δικό της κόσμο, και όχι τις συμμορίες των φασιστών και των παρακρατικών μαφιόζων, σημαίνει ότι έχει ήδη παραδώσει τα όπλα.

Γιατί τελείωσαν οι μέρες του ποιος είχε σωστή και ποιος λάθος γραμμή για τον ρατσισμό ή τον φασισμό. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΟΣΑ ΖΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ  ΜΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, Ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟ ΜΑΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΑΝ Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ  ΕΧΕΙ ‘Η ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ. Ανεξάρτητα αν αποφασίστηκε στο Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ η κινητοποίηση πρέπει να γίνει προσπάθεια να είναι κινητοποίηση όλης της Αριστεράς, όχι μόνο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οι ιδεολογικοπολιτικές μας διαφορές δεν πρέπει να σταθούν απέναντι στο ότι αύριο μπορούμε και πρέπει να είμαστε περισσότεροι  από τους δολοφόνους, που θα έρθουν –λέει- να βάλουν ψήφισμα στο Δημοτικό Συμβούλιο για την «εγκληματικότητα»!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΧΤΕΙ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ «ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ» στους εργαζόμενους, το σενάριο της ανόδου της ακροδεξιάς ως δεκανίκι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, το σενάριο του κοινωνικού ζόφου στο  οποίο ποντάρει η κυβέρνηση

Προφανώς το θέμα είναι η φτώχεια, η εξαθλίωση, η αυτοοργάνωση των κατοίκων στις γειτονιές, οι απεργίες, τα σωματεία, η οργάνωση των αντιστάσεων. ΟΜΩΣ, ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΕΦΑΛΙ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ Ή ΟΧΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΙΠΟΥΜΕ.

Με άδεια από τη δουλειά μας, με σχόλασμα από τη σχολή, με όποιο τρόπο μπορούμε, να είμαστε εκεί.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑΗ στις 2.00 μ.μ, ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ (έξω από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου)

15
Μαρ.
11

Πυρηνική Ενέργεια: φωσφορίζοντας στο σκοτάδι…

Με αφορμή το πυρηνικό ατύχημα που είναι υπό εξέλιξη αυτή την στιγμή στην Ιαπωνία, το μικρό κόκκινο μπλογκ ξέθαψε και παρουσιάζει την εισήγηση του Αυτόνομου Στεκιού για την εκδήλωση που είχε κάνει τον Νοέμβριο του 2008, με θέμα: «Πυρηνική Ενέργεια: φωσφορίζοντας στο σκοτάδι»

«Από την ενεργειακή κρίση στα Τσερνομπίλ του μέλλοντος μας»

ΤΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΛΟΜΠΙ ΞΑΝΑΚΤΥΠΑ !

(Νοέμβριος 2008)

Τον τελευταίο χρόνο βλέπουμε μια συντονισμένη προσπάθεια να αναβαπτιστεί η πυρηνική ενέργεια ως ανανεώσιμη, καθαρή, ασφαλή και φτηνή μορφή ενέργειας. Σαν απάντηση στην ενεργειακή κρίση λόγω της εξάντλησης των αποθεμάτων των ορυκτών καυσίμων, αλλά και σαν οικολογική απάντηση στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και της κλιματικής αλλαγής.

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Πυρηνική Ενέργεια: φωσφορίζοντας στο σκοτάδι…’

13
Μαρ.
11

Κυρ διευθυντά των δίσκων…

Σοκαριστική η είδηση της σημερινής Κυριακής. Στα 66 του (μόλις) χρόνια μας άφησε ο μέγας στιχουργός και συνθέτης Μανώλης Ρασούλης από άγνωστους -μέχρι ώρας- λόγους. Υποθέτω δεν ήταν ήρωας ώστε να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή όπως με τα ένστολα «παιδιά», έτσι;

Πάντα ήταν sui generis περίπτωση και δημιουργικά και πολιτικά. Άνθρωπος μαχόμενος ανέκαθεν, με συμμετοχή στο Μάη του ’68, σε τροτσκιστικές οργανώσεις, συνεκδότης της εφημερίδας «Σοσιαλιστική Αλλαγή», μέσα στον ελληνικό αντιδικτατορικό αγώνα κι από κει στους αγώνες της εργατικής τάξης. Αποτέλεσε όσο τον θυμάμαι αυτό το περίεργο είδος της σωκρατικής αλογόμυγας. Πάντα αιχμηρός και κριτικός! Και πάντα αυτός και μοναχός του…

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Κυρ διευθυντά των δίσκων…’

10
Μαρ.
11

Ένας αλήτης πέθανε…

Διαβάζοντας τις εφημερίδες ηλεκτρονικά όπως έχω συνηθίσει πλέον, έπεσα σε μια είδηση-σοκ! Νεκρός βρέθηκε στο Θησείο από το κρύο ένας άστεγος. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε συνθλιβεί ένας άλλος από απορριματοφόρο. Αυθόρμητα έψαξα για ένα άρθρο που είχε δημοσιευτεί εδώ και μιλούσε για τον καβγά μεταξύ αστέγων και τον θάνατο του ενός για ένα παγκάκι.

Η δημοτική αρχή δήλωσε τα τυπικά: «Η τραγική αυτή εξέλιξη δείχνει με τον πιο έντονο τρόπο βασικές αδυναμίες της κοινωνίας μας και των οργανωμένων θεσμών μας. Το γεγονός ότι συνάνθρωποί μας έχουν φτάσει σήμερα να ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης, στα πεζοδρόμια, τις πλατείες και τα πάρκα της πόλης μας, είναι θέμα σοβαρότατο το οποίο μας αφορά όλους. Όταν μάλιστα το κρύο, οι κακουχίες ή η εξάρτηση από ουσίες οδηγούν αυτούς τους ανθρώπους σε έναν παγερό, ανώνυμο θάνατο στο δρόμο, τότε το φαινόμενο λαμβάνει διαστάσεις τραγωδίας», είπε ο πρώην Συνήγορος του Πολίτη και νυν Συνήγορος της Κυβέρνησης Γ.Καμίνης.

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Ένας αλήτης πέθανε…’

10
Μαρ.
11

Μέρες Υπατίας…

Με αφορμή όσα ζήσαμε όλοι και όλες τις τελευταίες 44 ημέρες της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών και την αίσια κατάληξη της, το μπλογκ είναι στην ευχάριστη και τιμητική θέση να αναδημοσιεύει ένα κείμενο-κραυγή μιας κοινωνικής αγωνίστριας που έζησε λεπτό προς λεπτό όλη αυτή την ιστορία. Ευχαριστώ από καρδιάς:

«Θυμάμαι ένα φίλο να προσπαθεί να μου εξηγήσει. «Θα ‘ρθουν από το φόρουμ της Κρήτης. Απεργία πείνας. Τριακόσιοι περίπου, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Το έχουν αποφασίσει σε συνελεύσεις.»
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Μέρες Υπατίας…’

09
Μαρ.
11

Η δημόσια περιουσία δεν διαλύεται στο νερό….

Τα τελευταία ευχάριστα κινηματικά νέα μας έρχονται από την μακρινή Ορεστιάδα. Εκεί η ανοιχτή συνέλευση Ορεστιάδας δηλώνει τη συμπαράσταση της στους αγρότες και εργάτες της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (ΕΒΖ) που αντιστέκονται στο ξεπούλημα της στους ιδιώτες.

Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ) ιδρύθηκε το 1960 με  βασικούς στόχους την αυτάρκεια της χώρας σε ζάχαρη, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την ενίσχυση του αγροτικού τομέα. Η εταιρεία σε 15 χρόνια κατασκεύασε πέντε εργοστάσια κατά σειρά στην Λάρισα, Πλατύ, Σέρρες, Ξάνθη και το 1975 στην Ορεστιάδα. Κύριο προϊόν είναι η ζάχαρη και παραπροϊόντα η μελάσσα και η ζαχαρόπιτα (ζωοτροφή). Η εθνική ποσόστωση ανερχόταν σε 316,000 τόννους ζάχαρης και η εγχώρια κατανάλωση κυμαίνεται μεταξύ 320,000 – 330,000 τόννους. Η γεωγραφική διασπορά των ζαχαρουργείων από το Θεσσαλικό κάμπο μέχρι τον Έβρο στόχευε στην αξιοποίηση κατάλληλων  γεωργικών εκτάσεων για καλλιέργεια ζαχαροτεύτλων, στη μείωση του κόστους μεταφοράς τεύτλων, την ενσωμάτωση τεχνογνωσίας στη γεωργική πρακτική και στην περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας.

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η δημόσια περιουσία δεν διαλύεται στο νερό….’